“ Un alma tienes y no más, si la pierdes qué harás ” . Eso pon nalgúns coma este. Glups. Coñeces os petos de ánimas?... De noite e, coa única luz dunha vela, a imaxe impresiona. E xuro que non a puxen eu. Este está nun cruce de camiños, sobre unha pilastra. As figuras representan tres almas (unha delas con mitra, polo tanto un bispo) ardendo terrorificamente entre enormes lapas de lume no Purgatorio, cunha pomba (o espírito santo) sobre as súas cabezas. Se un se achega ben, aínda é posible descubrir restos da pintura vermella nas lapas, engadindo unha dose extra e moi truculenta de realismo. Qué demo é esto? E por que hai unha vela aí? Explícoche: Un PETO é unha hucha. Non a ves, pero detrás do cirio da foto hai un oco para depositar moedas nunha caixa baixo chave. Chave que por certo tería o párroco. As ÁNIMAS son as almas. Almas de persoas mortas que, por algún motivo, non poden acceder aínda ao ceo. E aí están, pasándoo mal, penando. E dando pena. O PURGATORIO sería ese espaz...
xeada...descolocada...coa mirada perdida...cunha bágoa apiques de caer...así me deixou o corto. Aínda non entendo porqué sempre é a xente de a pé, a xente traballadora, cunha familia, xente que lle da igual a política e que o único que quere é vivir e deixar vivir, ten que pagar as consecuencias de algo que non buscou coa súa propia vida, sen oportunidade de defenderse e loitar por ela. E ninguén fai nada por evitalo. Cousas coma esta son as que me poñen de mal humor. Pero si, gustoume o corto, si. Agora era preciso que fixesen un sobre cómo vive a guerra un político, un alto cargo do exército implicado nela ou simplemente un soldado que ten a vida dun inocente indefenso nas súas mans. Creo que son interesantes todos os puntos de vista dun acontecemento.
ResponderEliminarEntendo esas sensacións, ELF.
ResponderEliminarPero non sei responder. Ás veces, parece unha cuestión de poder: eles teñen o PODER e PODEN elixir. Outras, parece cuestión de distancia: como eles non ven, eles non senten. E en ocasións, penso que o mundo é así: un enorme taboleiro de xadrez no que outros pretenden controlar a partida.
Sobre eses outros cortos, quizá DeD poidan suxerirnos algúns títulos...
Profe, deberías por este corto na clase porque a verdade é que quedeime abraiada ante isto.
ResponderEliminarPois anotado queda, Rebeca! Próximo día, na túa clase, veremos e pensaremos "La guerra". Grazas por lembrarmo, por pedirmo e, por suposto, por chegar ata aquí. ;)
Eliminar