Isto é: Historiaaa! -berraría o espartano Leónidas- . E por iso, tiñamos dúas opcións : a) Empezar o curso pola Revolución Francesa do século XVIII e obviar as noticias da tele, os periódicos, e todos os problemas que en realidade nos rodean, simplemente porque "non tocan", ou... b) Arremangarnos e correr a enzoufarnos como está mandado na lameira do presente , para saber en que demo de mundo vivimos, e preguntarnos por que... para desde aí, agora si, emprender viaxe cara atrás. Do presente cara ao pasado. Como lle gustaría ao sabio Saramago. Chamámolo Proxecto Siria . Tras unha breve explicación e algúns vídeos curtos pero certeiros , dividimos a clase en grupos, e a investigación en 10 puntos concretos que cubriran todo o problema . O obxectivo era buscar e remexer nas fontes, comprender para poder explicar e, finalmente, transmitilo todo dun xeito orixinal, visual, creativo. E saiu algo tan bonito e potente, que había que ensinalo aos demais. Ao instituto, e ao...
xeada...descolocada...coa mirada perdida...cunha bágoa apiques de caer...así me deixou o corto. Aínda non entendo porqué sempre é a xente de a pé, a xente traballadora, cunha familia, xente que lle da igual a política e que o único que quere é vivir e deixar vivir, ten que pagar as consecuencias de algo que non buscou coa súa propia vida, sen oportunidade de defenderse e loitar por ela. E ninguén fai nada por evitalo. Cousas coma esta son as que me poñen de mal humor. Pero si, gustoume o corto, si. Agora era preciso que fixesen un sobre cómo vive a guerra un político, un alto cargo do exército implicado nela ou simplemente un soldado que ten a vida dun inocente indefenso nas súas mans. Creo que son interesantes todos os puntos de vista dun acontecemento.
ResponderEliminarEntendo esas sensacións, ELF.
ResponderEliminarPero non sei responder. Ás veces, parece unha cuestión de poder: eles teñen o PODER e PODEN elixir. Outras, parece cuestión de distancia: como eles non ven, eles non senten. E en ocasións, penso que o mundo é así: un enorme taboleiro de xadrez no que outros pretenden controlar a partida.
Sobre eses outros cortos, quizá DeD poidan suxerirnos algúns títulos...
Profe, deberías por este corto na clase porque a verdade é que quedeime abraiada ante isto.
ResponderEliminarPois anotado queda, Rebeca! Próximo día, na túa clase, veremos e pensaremos "La guerra". Grazas por lembrarmo, por pedirmo e, por suposto, por chegar ata aquí. ;)
Eliminar