Saltar ao contido principal

Gañadores do 8ª Concurso CineHistoria!

Como dicía Julio Cortázar: "todo debe ser un poco insólito en este mundo, porque lo contrario de lo insólito es lo común, o sea una lata".

Posiblemente este 2019-20 foi o curso máis raro da túa Historia... e da miña! Motivo de máis para facer cousas insólitas. Por iso, en plena pandemia e con todo en suspenso, incluso Eurovisión, lanceime (lanzámonos) a facer a entrega de premios máis ambiciosa e tola da miña vida: a través dun Directo de Instagram, en aberto, con todos (profe e alumnado) vestidos de gala para a ocasión, e emulando a adictiva dinámica de Eurovisión. Con conexións cos membros do xurado, táboa de puntuacións con clasificación e entrega de premios aos 3 autores gañadores en rigoroso directo. E todo cun móbil e unha conexión a internet. Pero con moitas moitas ganas e ilusión.

Unha tolemia total que nos fixo sorrir, esquecer por unhas horas a pandemia e sentir que estabamos nun sábado noite normal, celebrando un concurso educativo como se fora case unha festa. E creo que, en efecto, o foi. Seino porque sorrío moito cada vez que vexo as imaxes do vídeo-resume da gala (clica no subliñado!).

Gustaríame que non esquezades este día. Non só pola festa e o ruído, sano e pegadizo, que fomos capaces de montar en torno a un concurso educativo da clase de Historia. Senón tamén polos valores que demostrasteis ter para que esto pasase de ocurrencia a realidade: a amizade, o compromiso, o afán de superación, a colaboración... E sobre todo o valor de atreverse a facelo diferente. E porque, non o olvidedes, o cine, como a vida, serve para recordarnos que sempre, sempre, Somos Historia. ;)

Comentarios

Publicacións populares deste blog

V Concurso CineHistoria

Os bos costumes non se poden perder. Por iso, había que volver coa quinta edición do Concurso máis lonxevo (creo) do noso instituto.  Como cada ano, convoco aos meus alumnos de Historia do Mundo Contemporáneo (1º Bacharelato) a un certame, que non é máis que unha escusa para ver cine... e, a través dese cine, para tecer lazos invisibles coa Historia, ou sinxelamente coa vida .  Que como o facemos? Doado. Entrego unha lista ampla de películas coas que un se pode achegar á Historia (ou ao bo cine); concedemos un prazo de tempo para que cada alumno poida ver polo menos unha delas; e cando todos teñen visto xa a súa peli, chego un día por sorpresa a clase e exclamo: " Aquí comeza o Concurso de Críticas CineHistoria! ";  ese día, nun silencio de 20 minutos e baixo pseudónimo, cada alumno esfórzase por escribir a crítica da peli que viu, sabendo que debe facelo da forma máis persoal, orixinal e efectiva posible...   Con que premio? Con cal vai ser! Aquí comeza o V CONCURS

"Bulldog": o bulling no meu instituto

Hai débedas que teño e esta é unha que xa vai tocando saldar . Por que? Pois primeiro, porque llo debo a  Alan e ao seu equipo , que viñeron hai xa case un ano coas súas cámaras, luces e ilusións para facer algo grande; e segundo, porque  os  informativos seguen lembrándonos con demasiada frecuencia a necesidade de amosar, concienciar e falar con todos os medios dispoñibles do acoso escolar . Do  bulling , ese problemón teu, meu e de todos. O que vos vou contar sucedeu a finais do curso pasado .  Alan, que fora alumno meu  (e agora o é da  Escola de Imaxe e Son  de Vigo), reapareceu polo instituto.  Traía un cartel con cinta adhesiva baixo o brazo, no que poñía : " Buscamos persoas que aparenten entre 15 e 18 anos para participar como actores nunha curtametraxe que rodaremos no teu instituto " .  Evidentemente eu non daba o perfil, e como actor son un cenutrio de primeira . Pero entusiasmado polos proxectos nos que se enrolan os que foron alumnos, decidín facer o

Galicia Nazi

No 2004 apareceu isto en Vigo . Unhas obras no Monte do Castro desenterraron este botón cunha peculiar versión do emblema nazi. Algúns investigadores demostraron que esta simboloxía era a propia dos axentes secretos da Alemaña de Hitler. E apareceu aquí, en Galicia. Nunha Galicia sementada de pegadas nazis . Vía Isto non é Berlín, é Vigo o 25 de maio de 1939 . A guerra civil acababa de rematar, e 6.000 soldados enviados por Hitler en axuda de Franco desfilaron na cidade antes de partir de volta a Alemaña. A despedida foi masiva e espectacular, coas rúas cheas ata a bandeira de persoas vitoreando, aplaudindo e facendo o saúdo nazi ao paso dos soldados da Lexión Cóndor . O bando do alcalde tampouco deixaba lugar a dúbidas: saír á rúa aquel día non era unha elección: Los vigueses, que tienen el honor de poder testimoniar por última vez la gratitud de España a la noble Nación alemana, acudirán todos a despedirlos.   Fotogramas do documental A arañeira , de Eduardo