Saltar ao contido principal

Belén Esteban en clase de Historia

La sorpresa siempre es una infalible forma de empezar una clase. Así, sin preámbulos. A machete. Entras, tomas posición, esperas a que el público te dé la palabra, jugueteas dos segundos con el silencio y, sin más, sueltas una bomba grande e inesperada. Algo así, por ejemplo, como... "¿Conocéis a Belén Esteban?". Se propagan de inmediato las miradas incrédulas, sonrisas, murmullos y, lo más importante, una atención general máxima. Porque para ese preciso instante, todos se están preguntando ya qué diantres de relación puede haber entre Belén Esteban y un primer día en una clase de Historia. Clic en la imagen para descubrirla!


Evidentemente, no buscamos sólo la risa. El vídeo se puede tomar en serio y, haciéndolo, da para muchas preguntas. ¿Qué emoción predomina en vosotros al verlo? ¿Es Belén lo peor de lo que habéis visto? ¿O lo son los que buscan audiencia a cuenta de ella? ¿Es la Esteban estúpida por someterse a esto, o astuta en cambio por llevarse el dinero? ¿Qué importa más en la vida: la pasta o tu dignidad? ¿Os dais cuenta de que saber un poco de Historia sirve, de entrada, para evitar que os vacilen? ¿Y vosotros? ¿Seríais capaces de citar las etapas de la Historia y ordenarlas cronológicamente? Pues venga, ¡vamos a probar! Es en este punto, con el terreno bien abonado, cuando dibujamos juntos una línea del tiempo, buceamos en la memoria en busca de las etapas, señalamos los momentos de cambio, o valoramos, en fin, si después de habernos reído con ella, superaríamos nosotros también la prueba de la Esteban.

Recientemente he descubierto un juego muy divertido para esto de las líneas del tiempo, y que me vino de perlas para usar en clase. Se llama Timeline, y se trata de una cajita de metal con unas 100 tarjetas. Cada una, contiene una imagen de un acontecimiento histórico o curioso, y es en la parte trasera (sólo en la cara trasera) donde figura el año en que eso apareció por vez primera..


Como en clase somos muchos, hacemos grupos para que jueguen en mesas distintas. Por ejemplo, 4 parejas jugando en torno a una mesa grande. Luego cada una recibe al azar 4 cartas (sin que puedan ver el año), y en el centro añadimos una más, con el año hacia arriba. En cada turno, las parejas tendrán que lograr colocar una de sus cartas en el lado correcto: si creen que el acontecimiento a colocar es anterior, lo pondrán a la izquierda; y si creen que es posterior, lo situarán a la derecha. Tras colocar una pareja la carta, se comprueba si ha acertado, dándole la vuelta. ¿Acierto? ¡Bien! Ya sólo quedan 3! ¿Fallo? ¡Ohh! La ponemos en el sitio correcto, pero antes de eso el que ha fallado debe coger una carta más, así que vuelve a tener 4 pendientes de colocar. Por supuesto, gana el que antes logre colocar todas sus cartas. 

El juego estimula la curiosidad, obliga a pensar y razonar y habitúa a los chicos a moverse con la cronología y a situar mejor los hechos dentro de la Historia. Y al mismo tiempo, por supuesto, divierte. ¡No se puede pedir más! Estos son algunos de los alumnos que han podido probarlo en una clase al aire libre en el mejor sitio del instituto. 




Y como véis, también los juegos y hasta la Esteban caben en una clase.
¡Espero que lo hayáis disfrutado!

Comentarios

  1. Cada vez que leo algo de lo que haces (y no paras de hacer), me da mas pena no poder ir a tus clases y disfrutarlas...

    ResponderEliminar
    Respostas
    1. Sonrisa. Este comentario me ha hecho mucha ilusión, Ana, ¡muchas gracias! ¡Pues me encantaría! Pero fíjate, estoy seguro, segurísimo, por cómo eres y todo lo que sabes, de que yo también estaría encantado en una clase tuya.

      Eliminar
  2. Pesteban es tan rica como estúpida, pq ya me dirás que es una persona que presume de analfabeta...

    ResponderEliminar
    Respostas
    1. Coincido plenamente. De hecho si el vídeo transmite bien algo es precisamente eso: de poco sirve el dinero cuando no hay dignidad.

      Eliminar

Publicar un comentario

Grazas por comentar!

Publicacións populares deste blog

Concurso Galicia en Foto (II)

Aquí volve o noso concurso! E unha vez máis, non penso dicir onde está isto ... Porque queda da vosa man! Iso si, desta vez cambiamos o método de resposta: en vez de escribir a solución publicamente nun comentario, enviarédesma a min directamente facendo clic na parte superior do blog, onde di "INFO", e dentro diso en "CONTACTO". Unha vez aí, non tedes máis que poñer nome, email e a vosa resposta! Deste xeito chegará a min sen que outros poidan vela.  Gaña quen acerte o nome concreto e a función do lugar no que botei esta foto .  Tal e como prometera, desta vez agarda un premio de cine! O PRAZO PARA CONCURSAR  REMATA ÁS 23.00 HORAS DO SÁBADO 9 PUBLICAREI TODAS AS RESPOSTAS E O GAÑADOR AQUÍ AO LONGO DO DOMINGO 10 BRAVO CENTURIÓNS! O lugar da foto é o fermoso campamento romano de Aquis Querquennis,  en Bande (Ourense). Os vellos coñecían o sitio como A Cidá, pois vían muros e obras de edificacións antigas.  En 1947, ao construírse o Enco...

Crónica dunha viaxe anunciada

Os de 3º B xa o sabedes . Temos data para unha excursión de tooooodo o día. Non direi nada, so unhas pistas... Imaxes do que nos agarda . Partimos?

Siria, explicada polos meus alumnos (que molan)

Isto é: Historiaaa! -berraría o espartano Leónidas- . E por iso, tiñamos dúas opcións :  a) Empezar o curso pola Revolución Francesa do século XVIII e obviar as noticias da tele, os periódicos, e todos os problemas que en realidade nos rodean, simplemente porque "non tocan", ou... b) Arremangarnos e correr a enzoufarnos como está mandado na lameira do presente , para saber en que demo de mundo vivimos, e preguntarnos por que... para desde aí, agora si, emprender viaxe cara atrás. Do presente cara ao pasado. Como lle gustaría ao sabio Saramago. Chamámolo Proxecto Siria . Tras unha breve explicación e algúns vídeos curtos pero certeiros , dividimos a clase en grupos, e a investigación en 10 puntos concretos que cubriran todo o problema . O obxectivo era buscar e remexer nas fontes, comprender para poder explicar e, finalmente, transmitilo todo dun xeito orixinal, visual, creativo. E saiu algo tan bonito e potente, que había que ensinalo aos demais. Ao instituto, e ao...