Saltar ao contido principal

Poppy Day

Cada día 11 do mes 11, os británicos e países da Commonwealth éncheno todo de papoulas (poppies en inglés, amapolas en castelán). É o Remembrance Day: o día para o recordo das vítimas da Gran Guerra. Así que parabéns a Ángel, que o sinalou na clase a pasada semana!



O día 11 de novembro de 1918, Alemaña asinou o armisticio, poñendo fin a aquela cruenta e esperpéntica guerra. Moitos soldados regresaron ás súas terras con papoulas que medraban nos campos nos que loitaran e nos que tiveran que deixar os corpos dos seus compañeiros mortos. Unha flor de cor vermella brillante, que lembraba inevitablemente ao sangue derramado, e que se converteu en símbolo.

Deste entón cada 11 do 11, ás 11 horas, no Reino Unido e demais países da Commonwealth, concédense 2 minutos de silencio en recordo das vítimas daquela guerra e de todas cantas viñeron despois. Ese día, roupas, rúas e cemiterios énchense dunhas curiosas réplicas daquela flor, mentres todos citan polo baixo os terribles versos deixados polo combatente canadense John McRae:

"...Hai poucos días vivíamos, 
sentíamos o amencer,
víamos o brillo do crepúsculo.
Amábamos e éramos amados.
E agora xacemos nos campos de Flandes...
Se faltas á palabra que deches aos que morremos,
non durmiremos, aínda que medren as papoulas
nos campos de Flandes."

Comentarios

  1. Así é. Sorprendida me quedei cando a principios de noviembre empecei a ver a xente con estas flores na solapa. E non unha sola, todo o mundo as leva! De feito, nos monumentos aos caídos (que hai en cada cidade/pueblo por moi pequeno que sexa) coronas de amapolas están presentes todo o ano. Os ingleses non olvidan, eso foi unha das cousas que aprendín deles.

    ResponderEliminar
  2. Si, tamén niso nos gañan. Teñen respecto por este tipo de tradicións históricas. Teño entendido (pero non estou seguro) que alguén ten concedido o monopolio da súa fabricación ou venda, e que os cartos recadados se destinan a necesidades dos veteranos das guerras...

    ResponderEliminar
  3. Pois ahora que o dis, é bastante probable. Polo que vin por aquí, as flores que leva a xente salen de pequenos puestos na calle, a cambio da flor das un donativo. Imagino que eses cartos irán para algunha clase de asociación ou organización dos veteranos de guerra. É o único que che podo decir.

    ResponderEliminar
  4. Grazas C.! Es unha corresponsal de luxo. :)

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Grazas por comentar!

Publicacións populares deste blog

Concurso Galicia en Foto (II)

Aquí volve o noso concurso! E unha vez máis, non penso dicir onde está isto ... Porque queda da vosa man! Iso si, desta vez cambiamos o método de resposta: en vez de escribir a solución publicamente nun comentario, enviarédesma a min directamente facendo clic na parte superior do blog, onde di "INFO", e dentro diso en "CONTACTO". Unha vez aí, non tedes máis que poñer nome, email e a vosa resposta! Deste xeito chegará a min sen que outros poidan vela.  Gaña quen acerte o nome concreto e a función do lugar no que botei esta foto .  Tal e como prometera, desta vez agarda un premio de cine! O PRAZO PARA CONCURSAR  REMATA ÁS 23.00 HORAS DO SÁBADO 9 PUBLICAREI TODAS AS RESPOSTAS E O GAÑADOR AQUÍ AO LONGO DO DOMINGO 10 BRAVO CENTURIÓNS! O lugar da foto é o fermoso campamento romano de Aquis Querquennis,  en Bande (Ourense). Os vellos coñecían o sitio como A Cidá, pois vían muros e obras de edificacións antigas.  En 1947, ao construírse o Enco...

Crónica dunha viaxe anunciada

Os de 3º B xa o sabedes . Temos data para unha excursión de tooooodo o día. Non direi nada, so unhas pistas... Imaxes do que nos agarda . Partimos?

Siria, explicada polos meus alumnos (que molan)

Isto é: Historiaaa! -berraría o espartano Leónidas- . E por iso, tiñamos dúas opcións :  a) Empezar o curso pola Revolución Francesa do século XVIII e obviar as noticias da tele, os periódicos, e todos os problemas que en realidade nos rodean, simplemente porque "non tocan", ou... b) Arremangarnos e correr a enzoufarnos como está mandado na lameira do presente , para saber en que demo de mundo vivimos, e preguntarnos por que... para desde aí, agora si, emprender viaxe cara atrás. Do presente cara ao pasado. Como lle gustaría ao sabio Saramago. Chamámolo Proxecto Siria . Tras unha breve explicación e algúns vídeos curtos pero certeiros , dividimos a clase en grupos, e a investigación en 10 puntos concretos que cubriran todo o problema . O obxectivo era buscar e remexer nas fontes, comprender para poder explicar e, finalmente, transmitilo todo dun xeito orixinal, visual, creativo. E saiu algo tan bonito e potente, que había que ensinalo aos demais. Ao instituto, e ao...