Pois esta entrada vai para Diego Diz, historiador en cernes, que o pasado venres me levou a esta incrible páxina: "
Ghosts of History", que agora tamén vós ides coñecer.
 |
| Compañía envolvendo unha columna de presos alemáns |
Xa veredes que historia tan orixinal. Un día, revolvendo nun mercadiño nas rúas de Amsterdam, a artista Jo Hedwig atopouse cun fato de negativos de fotografías tomadas durante a Segunda Guerra Mundial. Ao revelalas, deuse conta de que coñecía moitos dos lugares retratados, e ocorréuselle viaxar ata eses sitios para tomar unha nova foto, no mesmo punto e desde o mesmo ángulo. Xa na casa, ao superpoñelas, e retocalas un pouco para eliminar a paisaxe da foto antiga, descubriu que o resultado era impresionante, case fantasmal.
 |
| Auswicht, 1945. Soldados rusos liberan aos presos deste campo de concentración nazi |
Tan impresionante, que Jo empezou a tirar do fío para intentar dar cos escenarios dalgunhas fotos que ela non recoñecía, e que resultaron ser doutros países, aos que tamén se desprazou para poder continuar co traballo. Un proxecto orixinal, de tanto interese histórico como artístico, e que ela nos presenta a través do título "Ghosts of History". Fantasmas que regresan da Historia para contárnola en imaxes.
 |
| Soldados estadounidenses e cidadáns retiran un cartel dunha organización da Alemaña nazi |
Parecen fotos feitas polo Ángel de la Historia tal como o describe Walter Benjamin:
ResponderEliminar"Los ojos se le ven desorbitados, tiene la boca abierta y además las alas desplegadas. Pues este aspecto deberá tener el Ángel de la Historia. Él ha vuelto el rostro hacia el pasado. Donde ante nosotros aparece una cadena de datos, él ve una única catástrofe que amontona incansablemente ruina tras ruina y se las va arrojando a los pies. Bien le gustaría detenerse, despertar a los muertos y recomponer lo destrozado. Pero, soplando desde el Paraíso, una tempestad se enreda en sus alas, y es tan fuerte que el ángel no puede cerrarlas. Esta tempestad lo empuja incontenible hacia el futuro, al cual vuelve la espalda mientras el cúmulo de ruinas ante él va creciencio hasta el cielo. Lo que llamamos progreso es justamente esta tempestad”.
Como a Benjamin (alemán, xudeu, filósofo, marxista... que suicidouse nunha pequena aldea catalana antes que verse entregado a Hitler), tamén o pasado histórico me parece unha morea de cinzas, mortos e destrución... e o futuro unha negra nube na que é seguro que atoparemos xenerosas doses do mesmo.
ResponderEliminarHai historiadores que din que a Historia serve para non repetir os erros do pasado. Pero a propia Historia, coa axuda do tempo, ensínache que non. Para o que serve a Historia é para coñecer a condición humana, e para comprender, por fin, que estamos condenados a cometer eternamente os mesmos erros do pasado. Coñecelos, tamén permite recoñecelos, e afrontalos con lucidez.
Benjamin tomou como inspiración para a súa teoría do "Anxo da Historia", un debuxo de Paul Klee, coñecido como "Angelus Novus".
http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Klee-angelus-novus.jpg
Eu en cambio imaxínoo cun rostro similar ao que quedou impreso neste negativo:
http://www.ghostsofhistory.co.uk/products/ghosts-of-history-france-left-behind-2/
"Tesis sobre la Filosofía de la Historia", de Walter Benjamin. Grazas por amosarnos este libro, Vitoria, e por deixárnolo sobre esta mesa, aberto pola páxina máis interesante.