Saltar ao contido principal

Johnny colleu o seu fusil

Coma todos, Johnny foi á guerra co símbolo da vitoria. Nunca máis volvería poder facer este xesto. 
Brutal peli, na que a banda Metallica se inspirou para dar o mellor tema metal da Historia: One.
Cun clic no cartel, podedes escoitar e ver o potente videoclip, gravado con imaxes da película.


É curioso o por que do título. Na I Guerra Mundial había unha melodía que convidaba a un tal Johnny e a todos os mozos estadounidenses a poñerse patrióticos, coller as armas e marchar á fronte a defender a nación. O título desta película é xustamente unha resposta a iso. Dinos o que pasou con aquel mozo da canción... E pasou que, en efecto, Johnny colleu o seu fusil, despediuse dos seus, marchou á guerra... e volveu dela mutilado e impedido de por vida.

O argumento incomoda e agobia. Ferido pola explosión dunha bomba e encamado nun hospital, Johnny ve impotente como vai perdendo as pernas, os brazos, a vista, o oído, o olfato e o gusto. Reducido a un torso tapado por unha saba, todos os seus esforzos se centrarán en lograr comunicarse dalgún xeito cos médicos, para pedirlles que o maten, mentres chora por dentro, lembrando a súa historia. Que se parece moito a de todos eses mozos que mandaron a unha guerra allea, estúpida e cruel. A mesma que estudamos.

Dádelle unha oportunidade. Inesquecible. Diferente a Carreiros de Gloria... e tamén a War Horse

Comentarios

  1. Para impacientes, escoitar "One" a partir do minuto 4.

    ResponderEliminar
  2. A verei (e a mirarei) esta fin de semana, so dicirche, que One merece ser escoitada desde o segundo 1, que se aguanten os impacientes!

    ResponderEliminar
  3. Jajaja. Di que si, Diegote! Non podo estar máis de acordo.

    Acabo de ver que a peli está enteira e gratis en youtube, en varias partes. A parte 1 empeza aquí:
    https://www.youtube.com/watch?v=DnQBcF54m8c

    Anímate (animádevos) a vela. Mellor co estómago baleiro!

    ResponderEliminar
  4. Antón31/3/13

    Impresionante peli. Por certo, a canción que utiliza Metallica para comezar os seus concertos é da banda sonora da peli!

    ResponderEliminar
  5. Pois mira, iso non o sabía Antón! Nunca fun a un concerto de Metallica. Pero paréceme unha xenial forma de empezalos!

    ResponderEliminar
  6. Negativo, non é por ir aqui de listillo, jaja, pero Metallica comeza os concertos con unha escena de ''El Bueno, el Feo y el Malo'' de Sergio Leone :) Pero uns dos videoclips de ''One'' sí que leva escenas da peli de Dalton Trumbo.

    ResponderEliminar
  7. Jajajaja... Listillo? :D
    Agora que o dis, Duarte, si que é verdade que empezan coa mítica canción de "El bueno, el feo y el malo". E de mostra, un botón:
    https://www.youtube.com/watch?v=YBF7azSOIZo

    Que luxo de comentaristas!
    Cando veñan a Galicia... imos, non?

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Grazas por comentar!

Publicacións populares deste blog

Petos de ánimas: o medo como arma

  “ Un alma tienes y no más, si la pierdes qué harás ” . Eso pon nalgúns coma este. Glups. Coñeces os petos de ánimas?... De noite e, coa única luz dunha vela, a imaxe impresiona. E xuro que non a puxen eu. Este está nun cruce de camiños, sobre unha pilastra. As figuras representan tres almas (unha delas con mitra, polo tanto un bispo) ardendo terrorificamente entre enormes lapas de lume no Purgatorio, cunha pomba (o espírito santo) sobre as súas cabezas. Se un se achega ben, aínda é posible descubrir restos da pintura vermella nas lapas, engadindo unha dose extra e moi truculenta de realismo. Qué demo é esto? E por que hai unha vela aí? Explícoche: Un PETO é unha hucha. Non a ves, pero detrás do cirio da foto hai un oco para depositar moedas nunha caixa baixo chave. Chave que por certo tería o párroco. As ÁNIMAS son as almas. Almas de persoas mortas que, por algún motivo, non poden acceder aínda ao ceo. E aí están, pasándoo mal, penando. E dando pena. O PURGATORIO sería ese espaz...

Equinoccio versión San Miguel de Celanova

Aliados coa natureza, tamén nós podemos facer cousas incribles . Mirade que beleza. Hai máis de mil anos, polo século X, os monxes do mosteiro de Celanova decidiron construír no horto do convento unha capela diminuta para honrar coas súas oracións ao fundador do mosteiro. Diminuta e única no seu estilo, entre visigodo e mozárabe. Tan perfecta que a capela está matematicamente aliñada para captar polas ventás a luz do amencer en dous días concretos e moi especiais do ano: o equinoccio de primavera e o de outono .   E a que non sabedes que día foi hoxe...? Vía Nun par de minutos espectaculares , a luz do sol cólase polas estreitas ventás da fachada Leste e, tras atravesar como un coitelo o escuro interior da capela, sae exactamente pola estreitísima ventá que decora a fachada contraria, formando o rosetón de luz que tan ben se ve na fotografía. Non sei que pensarían os monxes cando vían isto cada primeiro día da primavera e o outono... Cun espectáculo así, preg...

A memoria da choiva

Ollo... Esquecédevos da riquiña  Os fillos do mar . A nova novela de Pedro Feijoo entra polos ollos de maneira despiadada e con auténtica ira. A ira de Rosalía, que emerxe vingadora nunha serie de brutais crimes . Todo iso que nos contaron dunha Rosalía de Castro feble, depresiva e nostálxica quizais non era máis cá un monte de merda arroxado sobre a súa verdadeira personalidade. É que non o vedes? A moitos lobos interesáballe vendela así, manipulada e desdebuxada ata o extremo. Pero sen que eles puideran sabelo, todo ese conto, todas esas mentiras foron inxectando nalguén que permanecía oculto " un sangue negro, duro coma o ferro, un río mesto e pegañento de cólera e desesperación ". E agora, cando menos o agardaban, chegou a hora. Alguén está a tomarse, con violencia e brutalidade extremas,  a xustiza pola man . Santiago de Compostela, ese impresionante escenario . Un coñecido colaborador televisivo aparece asasinado na súa casa cun ferro de vinte e dous centímetr...