Cando estabamos en Barcelona, indo no metro, conteille a alguén (eramos 18, non lembro quen) que vira certos exemplos de publicidade aproveitando os asideiros e as barras metálicas ás que nos agarramos no transporte público. Pareceume un espazo publicitario do máis intelixente, creativo e interesante. Porque a publicidade faise con dous obxectivos: o primeiro, chamar a túa atención; e o segundo, quedar facendo eco na túa memoria a maior cantidade de tempo posible: ecoooo, ecooooooooo. Como as cancións de Shakira máis ou menos, só que esta vez si, entendendo a letra. Desta maneira, o anuncio non agarda nunha parede ou nunha pantalla a que o vexas, senón que sae directamente a buscarte e a metérseche entre as mans. E a ver quen é o guapo que non se lembra deles... Creatividade = Eficacia.
“ Un alma tienes y no más, si la pierdes qué harás ” . Eso pon nalgúns coma este. Glups. Coñeces os petos de ánimas?... De noite e, coa única luz dunha vela, a imaxe impresiona. E xuro que non a puxen eu. Este está nun cruce de camiños, sobre unha pilastra. As figuras representan tres almas (unha delas con mitra, polo tanto un bispo) ardendo terrorificamente entre enormes lapas de lume no Purgatorio, cunha pomba (o espírito santo) sobre as súas cabezas. Se un se achega ben, aínda é posible descubrir restos da pintura vermella nas lapas, engadindo unha dose extra e moi truculenta de realismo. Qué demo é esto? E por que hai unha vela aí? Explícoche: Un PETO é unha hucha. Non a ves, pero detrás do cirio da foto hai un oco para depositar moedas nunha caixa baixo chave. Chave que por certo tería o párroco. As ÁNIMAS son as almas. Almas de persoas mortas que, por algún motivo, non poden acceder aínda ao ceo. E aí están, pasándoo mal, penando. E dando pena. O PURGATORIO sería ese espaz...

Que interesante, non sabía eu esto...
ResponderEliminarpois estan todos chulísimos, pero o que mais me gustou foi o do relo e o da pepsi!
Si, porque o do pelo e os puñetazos dá un pouco de "yuyu". Dacordo contigo no dos reloxos, Jeanette: unha boa maneira de que a xente os probe, sen agardar a que vaian á reloxería.
ResponderEliminarOs mellores son os de Amnistía Internacional e o da cerveza. O equipo de marketing de Gang Films (o sea, David) xa está pensando en algo, pero en Meira non hai metro...
ResponderEliminarÉ certo: pero hai "línea", que mola moito.
ResponderEliminarPor outra parte, hai moitas portas con tirón: o pozo, o tibor, a flor, o centro, o cazoleiro, o pedreira... Será por bares!
Se non funciona, xa teríades que ir aos negocios seguros como a igrexa ou a funeraria.
David, dalle aos miolos!