Saltar ao contido principal

Cemiterios, con outros ollos

Gústanme os cemiterios. Dito así sei que sona raro, e de feito lembro ben os xestos dalgúns a primeira vez que me oíron dicir isto. Pero son xestos que só duran o tempo que tardo en explicalo un pouco. Naturalmente, non falo de cando temos que ir pola morte dun amigo ou dun familiar, senón de cando o facemos sen motivo aparente. Polas ganas de viaxar, de descubrir, de dar corda á curiosidade, de concedernos un paseo atento e con tempo suficiente para atreverse a entrar e a perderse nos detalles.

Cementerio de Montmartre, París
Só cando vamos a eles así, coa atención en vilo, a mirada atenta e a mente libre de prexuízos, aparecen os motivos para velos como o que realmente son: lugares especiais, cheos de historias, apelidos, epitafios curiosos, símbolos e esculturas dignas das mellores novelas. Todo cemiterio esconde sempre algo inesperadamente fermoso, inquedante, conmovedor, que axuda a deter o tempo.

Cementerio de Montmartre, París
O bico da morte, no cemiterio de Poblenou, Barcelona (Fotografía de Lord Checa)
Non creades que fai falla ir moi lonxe para ver obras coma esta. En Galicia tamén hai cemiterios incribles que apenas son coñecidos polo común da poboación. Como o de Noia ou o de Santa Mariña Dozo, en Cambados, entre impresionantes ruínas medievais.

Santa Mariña Dozo, Cambados



Ou os neogóticos da Terra Chá, como o de Goiriz (Vilalba) ou o de Trobo (Begonte), onde as tumbas parecen apuntar ao ceo cos seus pináculos e as entradas dos camposantos dan a benvida con mensaxes que obrigan a parar e repensalo todo.

Trobo, Begonte (Fotografía de Jorge Coira)


Ou os máis antigos dos que hai nas grandes cidades: San Froilán en Lugo, San Francisco en Ourense, San Amaro na Coruña, ou Pereiró en Vigo. Lugares nos que un nunca poderá deixar de sorprenderse e abrir moito os ollos ante os pequenos detalles que van xurdindo a cada paso, mentres un camiña calado e atento, aprendendo a ver mellor a morte... e de paso a vivir mellor a vida.

Cementerio de Pereiró, Vigo. Unha tumba pola que xa paga a pena unha visita.

Agora que vén Defuntos e os cemiterios se encherán de xente por un día,
quizais sexa unha boa oportunidade para mirar estes lugares con tempo e ollos curiosos.

Comentarios

Publicacións populares deste blog

Concurso Galicia en Foto (II)

Aquí volve o noso concurso! E unha vez máis, non penso dicir onde está isto ... Porque queda da vosa man! Iso si, desta vez cambiamos o método de resposta: en vez de escribir a solución publicamente nun comentario, enviarédesma a min directamente facendo clic na parte superior do blog, onde di "INFO", e dentro diso en "CONTACTO". Unha vez aí, non tedes máis que poñer nome, email e a vosa resposta! Deste xeito chegará a min sen que outros poidan vela.  Gaña quen acerte o nome concreto e a función do lugar no que botei esta foto .  Tal e como prometera, desta vez agarda un premio de cine! O PRAZO PARA CONCURSAR  REMATA ÁS 23.00 HORAS DO SÁBADO 9 PUBLICAREI TODAS AS RESPOSTAS E O GAÑADOR AQUÍ AO LONGO DO DOMINGO 10 BRAVO CENTURIÓNS! O lugar da foto é o fermoso campamento romano de Aquis Querquennis,  en Bande (Ourense). Os vellos coñecían o sitio como A Cidá, pois vían muros e obras de edificacións antigas.  En 1947, ao construírse o Enco...

Crónica dunha viaxe anunciada

Os de 3º B xa o sabedes . Temos data para unha excursión de tooooodo o día. Non direi nada, so unhas pistas... Imaxes do que nos agarda . Partimos?

Siria, explicada polos meus alumnos (que molan)

Isto é: Historiaaa! -berraría o espartano Leónidas- . E por iso, tiñamos dúas opcións :  a) Empezar o curso pola Revolución Francesa do século XVIII e obviar as noticias da tele, os periódicos, e todos os problemas que en realidade nos rodean, simplemente porque "non tocan", ou... b) Arremangarnos e correr a enzoufarnos como está mandado na lameira do presente , para saber en que demo de mundo vivimos, e preguntarnos por que... para desde aí, agora si, emprender viaxe cara atrás. Do presente cara ao pasado. Como lle gustaría ao sabio Saramago. Chamámolo Proxecto Siria . Tras unha breve explicación e algúns vídeos curtos pero certeiros , dividimos a clase en grupos, e a investigación en 10 puntos concretos que cubriran todo o problema . O obxectivo era buscar e remexer nas fontes, comprender para poder explicar e, finalmente, transmitilo todo dun xeito orixinal, visual, creativo. E saiu algo tan bonito e potente, que había que ensinalo aos demais. Ao instituto, e ao...