"Axúdame: non sei se chegarei a ver mañá".
Non todas as historias son doces... Pero tamén estas debemos coñecelas, para recoñecelas e estar alerta. A de hoxe dura apenas un minuto. E vai sobre esta moza. Aínda que non o vexas, estache dicindo algo. Non o ves?
Clic sobre a imaxe
"Unha foto por día no peor ano da miña vida" é o título deste impactante traballo encargado por unha ONG serbia contra a violencia sexista. Tratáse dunha interpretación, pero o feito que pretende retratar e denunciar é absolutamente real. E cercano. De feito pode estar pasando máis preto do que imaxinamos, porque unha de cada catro mulleres do mundo é aínda vítima de maltrato sexista ou violencia doméstica. En España, nos últimos dez anos, 696 mulleres perderon a súa vida por este motivo. Pero esta cifra esconde outra igual de terrible: a daquelas que, sen ter morto, malviven por causa dunha persoa que non sabe querelas ben.
O 25 de Novembro é o Día Mundial da Loita contra a Violencia Sexista.
Se me adianto a esa data é só porque hai batallas que non deberan ser cousa dun día.
Acabo de quedar totalmente impactado, pero a vez, non me sorprende. Hoxe en día como ti dis, non é unha muller a que sufre isto, se non varias. Isto é moi triste e fai que odie a esa sociedade que é capaz de comportarse así, dame moito asco.
ResponderEliminarEsta muller era unha persoa, normal, seguramente con ganas de vivir a vida. E que por culpa dunha persoa sufra cada día, chore cada noite, eso non pode ser.
Non podo expresar isto, porque é algo que me da moita rabia. Sólo pido que esto cambie. Que non sufran os abusos dun home que non merece nin a vida.
Forza a toda muller que o sufra.
Ola David! Si, a campaña é verdadeiramente boa. Sorprende, centra a atención no problema e faino máis visible do que normalmente é. Pero non serve de nada se non imos todos un pouco máis aló, se non educamos ou non nos implicamos para cambiar unha realidade tan lamentable. Maltrato non é amor. Se che pega, non hai mais que falar: non te quere, non te respecta, non te merece. O problema é cando a vítima se atopa sola ante unha situación tan violenta. O problema é cando o Estado non é quen de asegurar o dereito a irse e a vivir en paz dalgunhas vítimas. O problema é que o agresor non sexa limitado, castigado e reeducado pola vía rápida. Seremos moi chachis coas nosas pantallas planas e toda esa tecnoloxía. Pero nisto, no máis básico da vida, que é o dereito a vivila, somos unha sociedade atrasada, incapaz e que produce vergoña.
ResponderEliminarCoñecín este spot fai uns meses... Tremendo!!
ResponderEliminarA min tamén mo parece! Doe, e unha campaña disto ten que doer.
ResponderEliminar