Saltar ao contido principal

Fui a los bosques... (El club de los poetas muertos)

A veces la vida se revolverá contra ti, como una novela mal planificada. Entonces lo único que la salvará, será el mirar atrás y comprobar que, pese a perder, has navegado. Que has luchado. Que lejos de quedarte en la bahía segura, un día te atreviste a soltar amarras, a desplegar todo el trapo, a cazar vientos en las velas y a luchar por tu propia bandera.

Por eso, hoy me hermano con mis amigos de BiblioMeira. Porque si alguna película enseña a sentir, a pensar, y a vivir libremente, esa es "El club de los poetas muertos"... Para no descubrir en el momento de la muerte, que no había vivido...

Comentarios

  1. Andrea Ledo7/11/11

    Incrible película, a carga emocional que contén e que transmite, ese método innovador e rompedor do profesor de Keating, que ata se anima a arrincar esas follas que lle parecen innecesarias nos libros e que algunha vez todos desexamos arrincar. Para min, unha gran película, porque o sentimento de "a vida é unha,teño que sacarlle o meollo, carpe diem" que se me quedou tras vela foi certamente incrible.

    ResponderEliminar
  2. Alégrame que che gustara, Andrea!
    Oxalá todos puidésemos ter un profesor Keating.

    ResponderEliminar
  3. vitoria8/11/11

    Bueno, de algunha maneira os que vimos a película tivemos a Keating como profesor, e nos sentamos na clase ó lado de Neil...e seguro que a poesía nos falou a través da pantalla e a escoitamos.

    ResponderEliminar
  4. Esa é a grandeza do cine. Que con el, podemos ver, coñecer, vivir. Igual que cos libros e as viaxes adecuadas.

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Grazas por comentar!

Publicacións populares deste blog

Concurso Galicia en Foto (II)

Aquí volve o noso concurso! E unha vez máis, non penso dicir onde está isto ... Porque queda da vosa man! Iso si, desta vez cambiamos o método de resposta: en vez de escribir a solución publicamente nun comentario, enviarédesma a min directamente facendo clic na parte superior do blog, onde di "INFO", e dentro diso en "CONTACTO". Unha vez aí, non tedes máis que poñer nome, email e a vosa resposta! Deste xeito chegará a min sen que outros poidan vela.  Gaña quen acerte o nome concreto e a función do lugar no que botei esta foto .  Tal e como prometera, desta vez agarda un premio de cine! O PRAZO PARA CONCURSAR  REMATA ÁS 23.00 HORAS DO SÁBADO 9 PUBLICAREI TODAS AS RESPOSTAS E O GAÑADOR AQUÍ AO LONGO DO DOMINGO 10 BRAVO CENTURIÓNS! O lugar da foto é o fermoso campamento romano de Aquis Querquennis,  en Bande (Ourense). Os vellos coñecían o sitio como A Cidá, pois vían muros e obras de edificacións antigas.  En 1947, ao construírse o Enco...

Crónica dunha viaxe anunciada

Os de 3º B xa o sabedes . Temos data para unha excursión de tooooodo o día. Non direi nada, so unhas pistas... Imaxes do que nos agarda . Partimos?

Siria, explicada polos meus alumnos (que molan)

Isto é: Historiaaa! -berraría o espartano Leónidas- . E por iso, tiñamos dúas opcións :  a) Empezar o curso pola Revolución Francesa do século XVIII e obviar as noticias da tele, os periódicos, e todos os problemas que en realidade nos rodean, simplemente porque "non tocan", ou... b) Arremangarnos e correr a enzoufarnos como está mandado na lameira do presente , para saber en que demo de mundo vivimos, e preguntarnos por que... para desde aí, agora si, emprender viaxe cara atrás. Do presente cara ao pasado. Como lle gustaría ao sabio Saramago. Chamámolo Proxecto Siria . Tras unha breve explicación e algúns vídeos curtos pero certeiros , dividimos a clase en grupos, e a investigación en 10 puntos concretos que cubriran todo o problema . O obxectivo era buscar e remexer nas fontes, comprender para poder explicar e, finalmente, transmitilo todo dun xeito orixinal, visual, creativo. E saiu algo tan bonito e potente, que había que ensinalo aos demais. Ao instituto, e ao...