A todo trapo

É unha unha vergoña o pouco que sabemos do mar, neste país con miles de quilómetros de costa, cunha tradición pesqueira incuestionable, e na que o marítimo é tan importante. De aí que a inmensa maioría non sepamos o significado de palabras como botavara, sotavento, foque, milla, driza, obenque; pensemos que os veleiros e a posibilidade de navegar son só para os ricos; non saibamos valorar a vela como deporte; ou mesmo consideremos que o pescado é caro. Por isto e tamén polos libros que leo, nos que o mar sempre é promesa de liberdade, aventura e (tamén) perigo, levo anos querendo aprender a navegar en veleiro

E aí estou. De momento levo nove horas de navegación, e hoxe sumareille tres máis. Sempre na ría de Vigo, nun veleiro de seis metros, e acompañado por un monitor, que me ensina o vocabulario e a arte de saber cazar os ventos, e de facer maniobras a toda trapo (nunca mellor dito) para que o barco non perda velocidade. Como non teño onde poñer a cámara, a gravación vai entre manobra e manobra, co barco escorado e navegando cuns nove ou dez nudos de vento. A Julio, exalumno do Rosal e que lle dá de medo á vela lixeira, isto vaille saber a moi pouco, pero de momento son as únicas imaxes das que dispoño para compartir aquí. Animádesvos?