“ Un alma tienes y no más, si la pierdes qué harás ” . Eso pon nalgúns coma este. Glups. Coñeces os petos de ánimas?... De noite e, coa única luz dunha vela, a imaxe impresiona. E xuro que non a puxen eu. Este está nun cruce de camiños, sobre unha pilastra. As figuras representan tres almas (unha delas con mitra, polo tanto un bispo) ardendo terrorificamente entre enormes lapas de lume no Purgatorio, cunha pomba (o espírito santo) sobre as súas cabezas. Se un se achega ben, aínda é posible descubrir restos da pintura vermella nas lapas, engadindo unha dose extra e moi truculenta de realismo. Qué demo é esto? E por que hai unha vela aí? Explícoche: Un PETO é unha hucha. Non a ves, pero detrás do cirio da foto hai un oco para depositar moedas nunha caixa baixo chave. Chave que por certo tería o párroco. As ÁNIMAS son as almas. Almas de persoas mortas que, por algún motivo, non poden acceder aínda ao ceo. E aí están, pasándoo mal, penando. E dando pena. O PURGATORIO sería ese espaz...
Un blog para compartir as clases e a vida
O vídeo é bastante efectista, coa música de fondo é suficiente para pensalo, pero dice as cousas moi claras e tal e como as penso eu. Quere é poder, e se queremos algo non nos podemos quedar parados, porque todo se pode conseguir con esforzo e voluntade, con ganas e enerxía, rendirnos é o peor que podemos facer, ou iso é o que me digo a min misma. Dice unha frase que me encanta en grego: as cousas fermosas son difíciles. Difíciles de conseguir, se entende, pero sempre merecen a pena porque a recompensa é así, fermosa.
ResponderEliminar"As cousas fermosas son difíciles"... E seguramente é esa dificultade a que as fai máis fermosas.
ResponderEliminarUn vídeo directo, que dice as cousas como son. Moitas veces vemos na tele, en películas, como xente consegue unha cousa dun día para outro, e ti non o logras facer entón xa pensas que non das. Pero non é así, levará máis tempo pero con esforzo e ilusión todo se pode conseguir, e se non é así polo menos poderemos decir que loitamos por conseguilo.
ResponderEliminarA min paréceme que a vida é un pouco como o que sucede no deporte. A derrota está permitida (e de feito, perderemos moitas veces); o que non está permitido é non esforzarse. Estou plenamente convencido de que, conforme pasa a vida, as cousas que máis valoramos son precisamente aquelas que conseguimos co noso esforzo.
ResponderEliminarA foto de Nadal gústame especialmente para empregar aquí. Como ti dis Nerea, os seus éxitos non son cousa de dous días, senón de traballar e traballar e traballar desde que era pequeno. So el sabe canto tivo que sacrificar para chegar a algo tan grande. Ese é o único segredo: esforzarse por mellorar; e facer do noso traballo a nosa paixón. Logo, todo chega. Seguro.