Saltar ao contido principal

Rock e Xeografía

O voso día a día está plagado de detalles que serven para ensinar Historia, Ciencias, Lingua ou o que nos propoñamos. Por exemplo, na música. Pasou esta mesma semana na clase de 2ºBAC. Un tema do grupo de rock urbano Extremoduro serviunos para ilustrar o por que da emigración en determinadas áreas de España e para acompañar unha pirámide de poboación estremeña. Pero serviría igualmente para falar de Historia, Cultura Clásica ou figuras literarias.

Na peza Extremaydura, entre notas de roubos, desamor e sexo (o clásico neste grupo), e alusións a Deus e ao mito de Prometeo, atopamos moito fartazgo de terra inhóspita e maltratada: exceso de pantanos (os plans de repoboación durante o franquismo), contaminación nuclear (Estremadura ten dous reactores nucleares, dun total de oito en España), e ausencia de oportunidades económicas (voitres, landras, e pouco máis). En definitiva, o noxento (de aí o vómito inicial) cansancio propio do emigrante.

Cun Clic no disco, escoitamos o tema!


Alguén dá máis información en tan pouco tempo?
Etiquetas:

Comentarios

  1. Unknown18/5/11

    A conciencia non me permite deixar este apartado sen aportación : )
    bueno, para empezar... algo que estamos montando o grupo de acordeóns da Escola de música de Meira é que me parece boa idea deixar aquí...
    http://www.youtube.com/watch?v=RUAPf_ccobc

    ResponderEliminar
  2. Miguel Abraira18/5/11

    Buf! Encántame! A música, e ata o título: libertango.
    Teremos a posibilidade de vervos algún día aquí, nunha entrada propia? (un trociño dun ensaio, a estrea, unha actuación calquera,...). Creo que lle gustaría a todo o mundo.

    ResponderEliminar
  3. Martinha12/6/11

    Sí q se pode aprender bastante con eses detalles dos q falas!

    Extremoduro.. sí, gústame.. transmíteme cousas.. :). jaja

    Non sei cómo apareceu aquí Piazzolla..Pero permitídeme engadir:

    http://www.youtube.com/watch?v=JytXR0qzsvs


    Son as dúas pezas que vamos tocar en Meira o día 25, no concerto d fin de curso!

    Pois.. home, non sei, por min non habería problema! habería que grabar e esas cousas.. jaja

    ResponderEliminar
  4. Miguel Abraira13/6/11

    Encántame ter aquí o adianto do que sexa no que estades traballando. Gracias.
    Hai que estar nese concerto do día 25!
    Marta: tómoche a palabra! Por favor, cando poidas, escríbeme á miña dirección de correo, e así plantéxoche a idea coa que ando, a ver que che parece.

    ResponderEliminar
  5. Martinha18/6/11

    Oh! Vasnos ir ver? ...

    :)

    Por certo, xa vin o correo! cando teña tempo cóntoche!

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Grazas por comentar!

Publicacións populares deste blog

Petos de ánimas: o medo como arma

  “ Un alma tienes y no más, si la pierdes qué harás ” . Eso pon nalgúns coma este. Glups. Coñeces os petos de ánimas?... De noite e, coa única luz dunha vela, a imaxe impresiona. E xuro que non a puxen eu. Este está nun cruce de camiños, sobre unha pilastra. As figuras representan tres almas (unha delas con mitra, polo tanto un bispo) ardendo terrorificamente entre enormes lapas de lume no Purgatorio, cunha pomba (o espírito santo) sobre as súas cabezas. Se un se achega ben, aínda é posible descubrir restos da pintura vermella nas lapas, engadindo unha dose extra e moi truculenta de realismo. Qué demo é esto? E por que hai unha vela aí? Explícoche: Un PETO é unha hucha. Non a ves, pero detrás do cirio da foto hai un oco para depositar moedas nunha caixa baixo chave. Chave que por certo tería o párroco. As ÁNIMAS son as almas. Almas de persoas mortas que, por algún motivo, non poden acceder aínda ao ceo. E aí están, pasándoo mal, penando. E dando pena. O PURGATORIO sería ese espaz...
Publicar un comentario
Ler máis

Crónica dunha viaxe anunciada

Os de 3º B xa o sabedes . Temos data para unha excursión de tooooodo o día. Non direi nada, so unhas pistas... Imaxes do que nos agarda . Partimos?
47 comentarios
Ler máis

Don Carnal e Dona Coresma: 2019 vs 2021

É curioso. Quería explicar o Carnaval ou Entroido : ese período de excesos permitido pola Igrexa católica para facer máis soportable o que vén despois, a Coresma, un período de corenta e seis días de pouco alimento e moita penintencia, para lembrar o tempo que pasou Xesús no deserto soportando todo tipo de trasnadas de Belcebú.  E quería usar para esa explicación este cadro do sempre espectacular pintor flamengo Brueghel o vello . Un auténtico animal . Tanto, que cinco séculos despois, as súas pinturas seguen tendo algo que atrapa, que cautiva. Neste caso, unha táboa que leva por título O combate entre Don Carnal e Dona Coresma . Unha obra moi do estilo El Bosco, con moito detalle, moito caos, moitas persoas, moita actividade, moitos simbolismos deses que che fan abrir os ollos e darían para vinte programas de Cuarto Milenio... Estaba así, con moito zoom, embobado en descubrir cada recuncho da obra, cando de súpeto pensei... pero se isto somos nós. Si, si! Estes somos nós! A ver,...
2 comentarios
Ler máis