É curioso. Quería explicar o Carnaval ou Entroido : ese período de excesos permitido pola Igrexa católica para facer máis soportable o que vén despois, a Coresma, un período de corenta e seis días de pouco alimento e moita penintencia, para lembrar o tempo que pasou Xesús no deserto soportando todo tipo de trasnadas de Belcebú. E quería usar para esa explicación este cadro do sempre espectacular pintor flamengo Brueghel o vello . Un auténtico animal . Tanto, que cinco séculos despois, as súas pinturas seguen tendo algo que atrapa, que cautiva. Neste caso, unha táboa que leva por título O combate entre Don Carnal e Dona Coresma . Unha obra moi do estilo El Bosco, con moito detalle, moito caos, moitas persoas, moita actividade, moitos simbolismos deses que che fan abrir os ollos e darían para vinte programas de Cuarto Milenio... Estaba así, con moito zoom, embobado en descubrir cada recuncho da obra, cando de súpeto pensei... pero se isto somos nós. Si, si! Estes somos nós! A ver,...
%2B23.08.16.png)
A verdade,emocióname ver este vídeo.Tan necesitados uns dos outros e dándose tanto a cambio de nada.Hai que coidar e querer moito aos nosos avós,a nosa xente maior,aos nosos animais,a todos os animais.Algún día,quizais nós,necesitemos de todo ese agarimo que desprenden uns e outros.Preciosa reportaxe.SM
ResponderEliminarQuizá eses velliños quixeran outra. Pero estou seguro de que nunca atoparían mellor compaña e fidelidade que a dese animal fermoso, noble e leal.
ResponderEliminarGustoume moito cando a un dos cans puxéronlle a gravata, ao outro a pañoleta e o nó.
ResponderEliminar